Lieve allemaal,
“Bijna alles wat we ziekte noemen, heeft aanpassing als oorzaak.”
“Wie is er de laatste tijd naar een specialist geweest? Overeenkomstig is dat geen van de specialisten iets vroeg over jeugdtrauma, over emoties, over hoe je relatie is, hoe het met werk is. Vrijwel alles met wat je naar die specialist gebracht heeft, werd niet gevraagd.”
dr. Gabor Maté
Deze nieuwsbrief gaat over bovenstaande uitspraak van Dr. Gabor Maté, maar dan in de praktijk. In deze nieuwsbrief lees je het verhaal van een Chi Neng Qigong student van mij. Zijn verhaal laat zien dat er mogelijkheden zijn, ook bij een ernstige ziekte en ook na een zeer traumatisch leven.
Welk patroon zit er onder een klacht en wat gebeurt er als de wond onder het patroon wordt geheeld? Hoe kan een klacht je terugbrengen bij je authentieke zelf?
Wat gebeurt er als het (in zijn geval) op angst gebaseerde ‘aanpassen’ en pleasen vermindert en als de energie die overblijft, gebruikt kan worden voor herstel en heling? Kan deze energie voor heling versterkt worden door haar te combineren met de ontspanningsrespons, zoals beschreven in mijn vorige nieuwsbrief?
“Now we have got the evidence based proof that the mind can heal, we should use that capacity.” Prof.dr. Herbert Benson
In die nieuwsbrief stelde prof.dr. Herbert Benson dat medicijnen en operaties belangrijk zijn, maar niet alles kunnen oplossen en dat er een ‘derde poot’ nodig is voor heling: zelfzorg, in de vorm van mindbodytechnieken. Het bewijs dat medicijnen en operaties niet alles kunnen oplossen, is te zien aan het aantal mensen dat één of meer chronische ziekten heeft.
Op 1 januari 2024 hadden 10.9 miljoen mensen één of meer chronische aandoeningen. Dat zijn er inmiddels meer en dat is dus ruim 60% van de Nederlandse bevolking.
Ik weet zelf hoe traumatisch het is om gediagnosticeerd te worden met een ernstige aandoening, zeker als de behandelmogelijkheden vanuit het ziekenhuis zeer beperkt zijn. En ook weet ik hoe moeilijk het is als er geen gevallen bekend zijn van mensen met wie het wel goed gaat.
Het is dus een idee om het advies van Harvard-professor Benson op te volgen: natuurlijk zijn er operaties en medicijnen nodig, maar daarnaast kan je vaak ook winst behalen in die derde poot: zelfzorg. Voor mij heeft deze laatste poot het verschil gemaakt, waardoor mijn herstel in gang is gezet.
Hieronder deel ik filmpjes van mijn cursist Richard, waarin hij dingen doet die hij eerder niet kon wegens Parkinson: voetballen (we wachten op een telefoontje van Koeman), opstaan vanuit een stoel, en zijn handen en lichaam stil houden -zonder tremoren- na een meditatie.
Hieronder lees je het bijzondere verhaal van een van mijn geliefde Chi Neng Qigong studenten (Richard) en in de filmpjes zie je wat het resultaat kan zijn.
En hieronder: stilzitten zonder tremoren ondanks Parkinson:
Richard is aan het herstellen van Parkinson. Uiteraard heb ik zijn toestemming gevraagd en gekregen om zijn verhaal te delen. Hij vindt het belangrijk dat zijn verhaal gedeeld wordt in de hoop dat anderen er ook wat aan hebben en wie weet verschijnt er ook nog eens een boek van zijn hand.
Na twintig jaar allerlei soorten therapie te hebben gehad, wordt Richard door een gerenommeerd psycholoog (en oud-cursist Chi Neng Qigong) naar mij doorverwezen voor Chi Neng Qigong, hartcoherentie en haptotherapie.
Wat maakt dat iemand na twintig jaar therapie nog niet klaar is met behandeling? En wat kan ik daar nog aan toevoegen? Mijn insteek was dat hij inmiddels wel genoeg gepraat had, dus dat hij het aan den lijve mocht gaan ervaren. Hieronder lees je een aantal dingen die we gedaan hebben m.b.t. zijn patroon van zich altijd ‘aanpassen’.
In 2019 kreeg Richard de diagnose Parkinson. Daarvoor had hij al veel langer klachten. Hij merkte dat de neuroloog, naast af en toe zijn medicatie verhogen, niks voor hem kon doen. Als hij haar vroeg naar de oorzaak van zijn Parkinson, zei ze: ‘pech’. En ook deze arts had tijdens de opleiding niet geleerd om iets te vragen over zijn leven. Met elke vezel van zijn lichaam weet hij dat het geen ‘pech’ is, maar dat de oorzaak van deze ziekte te maken heeft met zijn leven of liever gezegd, zijn jeugdtrauma. Dit heeft zijn leven lang doorgewerkt.
Richard was enig kind. Zijn ouders hadden een bakkerij. Ze waren ontzettend druk. Richard lag als heel klein kind vaak uren te ‘bonken’ in zijn bed. Hij probeerde zo met geluid de aandacht te trekken. Tevergeefs, er kwam niemand. Als zijn moeder uiteindelijk kwam, was hij zo boos dat hij weigerde te eten. Hij hield zijn lippen stijf op elkaar. Langzamerhand werden zijn ouders ongerust, want hij hield dit patroon vol. Nu had hij eindelijk de manier gevonden om blijvende aandacht op te eisen en dat was goud waard. Op het moment dat ze hem dwongen te eten, ontwikkelde hij een kokhalsreflex die hem tot lang in zijn leven parten heeft gespeeld.
Op een dag kwam er een vrouw in de bakkerij die vroeg wat dat gebonk was. Zijn moeder vertelde dat het hun zoon was die vanuit zijn bedje ‘lawaai’ maakte. De vrouw bleek juf te zijn en gaf aan hoe schadelijk dit voor hun kind was. En zo mocht hij een jaar eerder naar de kleuterschool, waar hij zelf, op driejarige leeftijd, op zijn loopfietsje naar toe moest gaan.
Als klein jongetje kreeg hij van zijn vader regelmatig de volgende opmerking te horen: ”Als het thuis niet bevalt, dan sodemieter je maar op.” Een opmerking die zorgde voor enorme angst, want waar moet je als jong kind heen? Je bent afhankelijk en het idee dat je uit huis wordt geschopt, staat gelijk aan doodsangst.
Zijn vader stond symbool voor: ‘doorgaan’ en vooral ‘niet voelen’ en al helemaal ‘niet zeuren’. Op een dag raakte zijn vader in de bakkerij ernstig gewond aan zijn vinger. Het bloed spoot eruit. Zijn vader gaf echter geen krimp, pakte een verband, verbond de vinger en ging door alsof er niks aan de hand was. Dit was het voorbeeld dat hij gaf.
Als Richard op bed wilde liggen, omdat hij griep had, werd hem gezegd op te staan en ‘gewoon door te werken’. Het was ‘maar griep’ en zijn ouders werkten ‘ook gewoon door’ als ze ziek waren.
Vaders wil was wet en als Richard trots thuis kwam met zijn rapport vol met negens en tienen, zei zijn vader: “dat is maar goed ook, want als je lagere cijfers had gehaald, wilde je het niet of kon je het niet; in beide gevallen had ik je van school gehaald”.
Geen waardering, geen trotse vader, geen schouderklopje, maar een verkapte vorm van afwijzing, zelfs met het best denkbare rapport. Wat doet dat met je als kind, als zelfs dit niet wordt gewaardeerd?
En zo mocht Richard niet naar het gymnasium (advies van de basisschool), maar moest hij de bakkerij in. Zijn vader noemde hem nooit bij zijn naam, maar noemde hem steevast ‘bakker’. En zo is hij geworden wie zijn vader wilde dat hij zou worden. Vergelijk wat dr. Gabor Maté hierover zegt: “bijna alles wat we ziekte noemen, heeft aanpassing als oorzaak”. Hij mocht niet op voetbal, hij moest op judo en als hij niet naar de kapper ging (lang haar mocht niet), kwam hij letterlijk het huis niet meer in.
Ervaringen in de therapie
Bij een van de eerste sessies, sta ik op en vraag ik Richard om mee te komen. We gaan de trap af, via de gang naar de keuken, naar de woonkamer en weer via de trap omhoog naar de praktijkkamer. Daar aangekomen, doen we precies hetzelfde, trap af etc. Dit herhaal ik vier keer. Bij de vierde (!) keer vraagt hij op de trap aan me: ‘Frank, waar is dit eigenlijk voor?’ Ik antwoord: “super goed dat je dit vraagt! We doen dit zodat jij aan den lijve kan ervaren wat je aan het doen bent: mij klakkeloos volgen en je eigen gevoel negeren, hoeveel moeite het je ook kost om elke keer die trap op en af te gaan. Is dit herkenbaar voor je?”
Hij begon keihard te lachen. ‘Dit is precies wat ik mijn leven lang gedaan heb, compleet aanpassen aan anderen en mezelf niet durven uitspreken.’ Het was een enorme ontlading en bevrijding dat zijn patroon zo zichtbaar en voelbaar was. Na het lachen, kwamen ook de tranen, want het was ook wel heel confronterend dat hij dit na 20 jaar therapie nog steeds aan het doen was. Hij wist dat hij het deed, maar dat was ‘kennis’. Het gevoeld hebben, maakte enorme indruk en het was de aanzet tot daadwerkelijke verandering.
‘Als ik mezelf afwijs, kunnen anderen me niet meer afwijzen, als ik mezelf verlaat, kunnen anderen me niet meer verlaten.’
En zo ontwikkelde Richard in zijn jeugd een patroon waarin hij zichzelf niet alleen afwees, maar zichzelf ook verliet. Of liever gezegd: hij verliet zijn lichaam en leefde uitsluitend nog in zijn hoofd. Daar hoefde hij niet langer te voelen en het gaf een gevoel van (schijn)zekerheid.
Richard was een keer bij een arts die zei dat hij zelf mocht aangeven waar hij wilde zitten. Hij ging meteen onder het bureau zitten, niet eens bewust, maar zo onveilig was zijn zenuwstelsel. Maar als je vroeg of hij bang was voor zijn ouders, ontkende hij dat. Hij had zijn gevoelens zo lang onderdrukt, dat hij geen angst meer voelde. Hij herinnert zich nog hoe stram en verkrampt hij al was tijdens de gymles, vooral bij turnen. Wat doet een leven vol angst, onveiligheid en stress met de hersenen en wat doen angst en stress met het lichaam? Zou het kunnen dat een leven lang leven vanuit innerlijke verkramping, Parkinson tot gevolg heeft?
“Als ik terugdenk, gaat mijn hele lijf shaken.”
Onveiligheid in het zenuwstelsel produceert gedachten van angst. Hoewel zijn ouders al 30 jaar dood zijn, lijkt het alsof er buiten nog steeds een tijger rondloopt. Elke keer als hij praat over zijn jeugd, gaat zijn lichaam trillen als een rietje. Inmiddels al minder dan in het begin.
Richard is Chi Neng Qigong gaan doen in combinatie met hartcoherentie en leert langzaamaan zijn aandacht in het Nu en in het lichaam te brengen door de kalme meditatieve bewegingen. Hoe meer hij in het Nu is, hoe minder hij trilt en het duurt niet lang voor het trillen compleet stopt tijdens een meditatie waarin hij helemaal in het Nu is. (zie filmpje)
Hij gaat soepeler lopen en de laatste keer hebben we zelfs gevoetbald, waarbij hij zowel rechts-, als linksbenig de bal kon terugschieten. Het compleet stoppen met trillen tijdens de meditatie, het weer zelfstandig kunnen opstaan vanuit de stoel en het voetballen zijn als een wonder.
Ik zou willen dat er een film was gemaakt van het proces dat hiertoe heeft geleid. Een diepe buiging voor Richard, die zo trouw dagelijks de oefeningen doet en steeds meer bewust wordt of hij al dan niet in een ‘oud programma’ zit.
Afgelopen week vertelde hij dat de ‘positieve momenten’, de ‘negatieve momenten’ gaan overheersen, met andere woorden: hij merkt vooruitgang!! Het inzicht dat hij zijn leven lang in een zelfgecreëerde gevangenis heeft geleefd, is erg confronterend. Tevens is er de enorme vreugde dat de deur van deze gevangenis is opengezet.
Het olifantje leert dat het niet van zijn plek af kan gaan en blijft bij het paaltje staan. Als grote olifant staat hij nog aan hetzelfde paaltje. De enorme kracht van de olifant zou het paaltje er moeiteloos uit kunnen trekken, maar hij weet niet dat hij dat kan. En dus blijft hij staan, in dezelfde gevangenis als waarin Richard heeft geleefd.
Langzamerhand is Richard aan het leren dat hij in ‘het Nu’ als ‘grote volwassen olifant’ veilig is en is het olifantje in hem aan het helen. Heeft dit effect op zijn lichaam? Ja, zichtbaar effect, en ook als hij zegt dat hij vooruit gaat, is dat wel een wonder te noemen. Hij ontdekt zijn oorspronkelijke kracht.
Effecten van Qigong bij andere ziektes
Het verhaal van de Parkinson van Richard staat niet op zich. Hier vind je overigens nog een ander voorbeeld van gunstige effecten van Qigong op Parkinson.
Er zijn ook wetenschappelijke onderzoeksresultaten bekend over de effecten van Qigong bij bijvoorbeeld tinnitus, astma en COPD, long covid, vermoeidheid bij borstkanker en het chronisch vermoeidheidssyndroom, diabetes, cognitieve verbetering en nog veel meer.
Ik vind het belangrijk om mensen te wijzen op mogelijkheden die ondersteund zijn vanuit de wetenschap. Hopelijk was het verhaal van Richard inspirerend voor je. Niemand minder dan een arts (cardioloog) en Harvard professor helpt ons los te komen van de overtuiging dat medicijnen en operaties alles kunnen oplossen en stimuleert ons om mind-bodytechnieken te gaan beoefenen die de ontspanningsrespons uitlokken.
Als je wilt ontdekken wat de mogelijkheden van Qigong voor jou zijn, dan kan dat. Op de eerstvolgende beginnersworkshop kun je ontdekken hoe krachtig Chi Neng Qigong is. Deze workshop wordt in Zeist gegeven van 9.00-13.00 uur.
Wat krijg je?
- de tweede persoon 50% korting
- Je leert de belangrijkste Chi Neng Qigong oefeningen
- Uitgebreide hand-out
- Je leert kalm te blijven in een chaotische wereld
- Je krijgt levenslange toegang tot een online opname van belangrijke oefeningen
- Belangrijke inzichten over de kracht van de ontspanningsrespons
- Korting bij instroming in de wekelijkse lessen
Voor meer informatie: zie Agenda – Frank Lageweg | Chi Neng Qigong | Haptotherapie | Stresscounseling. Workshops zitten doorgaans vol. Heb je interesse om de workshop te volgen, stuur dan een mail naar franklageweg@gmail.com.
Je kunt ook kijken op Chi Neng.nl voor meer informatie en trainingen bij jou in de buurt.
Mastertraining: Ontdek je ongekende kracht
Ben je iemand of ken je iemand die ook graag los wil komen van oude patronen, conditioneringen, overtuigingen en stress en je authentieke wil ontdekken? Dan ben je van harte welkom bij de Mastertraining Ontdek je Ongekende Kracht die ik samen met mijn zus Petra Lageweg geef. Voor meer informatie kijk je op Lageweg & Lageweg Trainingen.
Deze training lijkt het meest op wat ik ook met Richard heb gedaan en daarin wordt ook Qigong en hartcoherentie aangeboden. Maximaal 22 deelnemers.
Hartelijke groet, Frank
